چهارشنبه

امروز بر خلاف پستهاي قبلي كه اول متن و ميزاشتم و بعد عكس ، برعكس اول عكس و گذاشتم :

چرا ؟اگه كمي صبور باشيد براتون ميگم

بعد از چند وقت امروز كمي خواستم بنويسم

چهارشنبه روز سختي بود ، سخت و تلخ

تقريبا دو ماهي ميشد كه داشتم با خودم كلنجار ميرفتم كه يه كاري و انجام بدم يا نه،برام سخت بود

چرا سخت بود ؟ چون از نتيجه اش اطمينان نداشتم و ميدونستم كه كاملا 50، 50 هستش اينكه

بشه اون چيزي كه دوست دارم بشه يا نه. كلي بالا و پايين كردم تو ذهنم و در آخر ديدم ارزش داره

آدم براي چيزي كه دوست داره تلاش كنه حتي اگه شانس كمي داشته باشه

( البته كه كلا ريسك پذيري بالايي دارم تو زندگي و به عبارتي همه زندگيم تا امروز با ريسك بوده )

چهارشنبه رسيد : گفتم و نشد. ناراحت شدم ،متاسف شدم ، از اينكه نشد اون چيزي كه از صميم قلب

دوست داشتم اتفاق بيفته. گاهي جملات نميتونه بيانگر رنج آدم باشه.

ولي در كنار همه اين ناراحتي كه برام داشت يه نكته مثبت داشت اينم اون بود كه از اون روز دارم

به خودم مي گم تو ، هم خواستي بشه و هم تلاش كردي بشه ولي نشد .

حالا اگه نميگفتم حتما تو هفته ها و ماهها و سالهاي بعد مدام با خودم تكرار مي كردم

شايد اگه تلاش مي كردي ميشد . ميدونيداين فكر خييييلي آزاردهنده اس كه آدم مدام تو اين برزخ باشه

كه شايد اگه تلاش مي كردم درست ميشد.

همه اينا رو نوشتم تا شرح عكس بالا رو بدم :

دوستان گرامي :

هروقت بين دوراهي موندين "شيرياخط" بندازين. مهم نيست شير مياد يا خط،

مهم اينه تو فاصله فرود سكه، ميفهميد كه دلتون ميخواد نتيجه شير باشه يا خط.

و بعد اگه دلتون گفت كه انجام بديد شك نكيند و انجام بديد ،

اون زمانه كه ديگه بعدها حسرت انجام ندادن كاري و نميخوريد.