قلب که استخوان نیست

پاييز مباركراهیست راه عشـــق کـــه هیچش کـــــناره نیست ...پاييز مباركچیزی نمانده ‌‌...به آوازهای بی قرار باد و رقص دلبرانه ی برگبه دل کندن چنار هااز برگ های پهن پنج پری...به هزار رنگ شدن روزگار و تجلی دوباره ی بهاربه عطر و بوی به های لب طاقچه و دانه های قرمز اناربه قدم زدن های عاشقانه و خش خش برگبه خلق شاعرانه های قشنگ ...چیزی نمانده استتا ظهور عشقتا حضورحضرت پاییز... ...

مثل خرمالو های رسیده ی حیاط مادربزرگمثل عطر دارچین چای های عصرانهمثل باران پاییز، مثل عودمثل انار دانه دانه با گلپرمثل موسیقی خش خشِ برگ هامثل نوشتن آخرین خطِمشق های دوران کودکیمثل عید، مثل آب بازیچیزهای خوب ساده اندو تنها شنیدن اسم شانکافیست تا خوب شود حال دلتنبودشان زندگی را متوقف نمیکنداما زندگانی را تلخ خواهد کرد بخوانید...

کسانی که گمان می کنند برگ ریزان پاییزی به معنای مرگ برگ هاست هرگز رقص آن ها را در روزهایی که باد می وزد ندیده اند...

پاییزوفادار ترین فصل خداستحافظه ی خیس خیابان های شهر راهمیشه همراهی می کند هی می بارد و می بارد…و هر سالعاشق تر از گذشته هایشگونه های سرخ درختان شهر رامی بوسد ولرزه می اندازد به اندام درختانو چقدر دلتنگ می شوند برگ های عاشقبرای لمس تن زمینکه گاهی افتادننتیجه عشق است… بخوانید...

و در آخر هم و در آخر آخر هم ...

دلم برای فصل دلتنگی ها تنگ میشه...دلم برای بغض پاییز و نگاه معصومانش تنگ میشه...دلم برای سکوت فصل خزون تنگ میشه...دلم برای اشکای آسمون،کههمدمدلتنگيام بود تنگ میشه...دلم برای فصل خسته و زرد تقویم،،،...